تور زمینی /هوایی  ارمنستانهتل ریکسوس باب البحر 5* - ساحلی ALLتور.ویزای کانادابلیت قطار های خارجیکیش -مشهد-شیراز-قشمتور پاریس -5 آذر -تور دوبی
معرفی کشورها - اطلاعات توريستي كشور برزیل
معرفی کشور برزیل
 معرفی کشور برزیل

از اولین ساکنان برزیل، اطلاعات چندانی در دست نیست. می‌گویند بین ده تا سی هزار سال قبل، بومیان وارد برزیل شدند، اما در مورد مبداء این بومیان، دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند به توافق برسند. بعضی‌ها می‌گویند آن‌ها ده هزار سال قبل، از آسیا به آمریکا رفتند؛ بعضی‌ها عقیده دارند بومیان با قایق‌های خود از یک‌جایی به سواحل برزیل آمدند و بعضی‌ها هم می‌گویند دریانوردان آفریقایی اولین کاشفان برزیل بودند. 

در سال ١٥٠٠ بعد از میلاد، جمعیت برزیل بین یک تا هشت میلیون نفر بود و بومیان ساکن آن‌جا به صد و هفتاد زبان مختلف صحبت می‌کردند. برخلاف تمدن همسایه‌ی این کشور، اینکاها، برزیلی‌ها بیشتر زندگی قبیله‌ای داشتند. در همین سال بود که اولین گروه اروپایی به برزیل رسید: کشتی پرتغالی‌ها که پدرو آلوارس کابرال ناخدایش بود، برای پیدا کردن یک مسیر تجاری به هند، در میانه‌ی راه به برزیل رسید و توصیف هیجان‌انگیز کابرال از سواحل برزیل، اشتیاق را در دیگر جهانگردان برانگیخت. اروپایی‌ها در سفر به برزیل، به‌خصوص به نوعی چوب به نام پائو-برزیل که نوعی رنگ قرمز از آن به‌دست می‌آمد، علاقه‌مند بودند. با ورود اروپایی‌ها و قطع بی‌رویه‌ی درختان، این چوب طی یک نسل از میان رفت و تنها نام آن بر روی این کشور باقی ماند. 

پادشاه پرتغال بعد از سلطه بر کشور برزیل، از ترس حمله‌ی اسپانیایی‌ها و فرانسوی‌ها این کشور را به پانزده بخش تقسیم کرد و حکومت هر کدام از آن‌ها را در ازای پرداخت مالیات، به یکی از اشراف پرتغال بخشید. با وجود این که بومیان روی خوشی به این مالکان نشان ندادند، این بخش‌ها هنوز هم مرز بعضی از استان‌های برزیل را مشخص می‌کنند.

تومته دسوسا، اولین فرماندار پرتغالی برزیل، در سال ١٥٤٩ وارد سالوادور شد. مناطق مرطوب و استوایی شمال شرقی برزیل مکان مستعدی برای رشد نیشکر به شمار می‌رفت و مزارع نیشکر، به سرعت اطراف شهر سالوادور را پر کردند. برای کار طاقت‌فرسای تبدیل نیشکر به شکر، از غرب آفریقا به برزیل برده صادر می‌شد. به این ترتیب، برزیل تبدیل شد به یک قطب تجاری پرسود که از تجارت اسلحه‌های پرتغالی به آفریقا، برده‌های آفریقایی به برزیل و شکر برزیلی به اروپا تشکیل می‌شد.

بعد از کشف الماس در مناطق غربی برزیل و پیدا شدن رگه‌های طلا در ایالت ماتو گروسو، هجوم معدنچیان باعث افزایش قدرت پرتغالی‌ها در برزیل را بیشتر کرد و معاهده‌ی ١٧٥٠ مادرید هم مهر تاییدی بر این قضیه شد. 

طی مدت کوتاهی، ریودوژانیرو یکی از مهم‌ترین مراکز استخراج طلا بود و پایتخت را هم در سال ١٧٦٢ به این شهر منتقل کردند. با این حال، حمله‌ی ناپلئون به پرتغال در سال ١٨٠٨ و مهاجرت پادشاه آن‌جا و اطرافیانش به برزیل بود که موجب آغاز رشد ریو و تبدیل آن به شهری شگفت‌انگیز شد. 

شاه ژوآی پرتغالی در سال ١٨٢١ به کشورش بازگشت، اما پسر او، پدرو در برزیل باقی ماند و با اعلام استقلال برزیل در سال ١٨٢٢، خود را امپراطور پدروی اول نامید؛ اما اشراف‌زادگی او با حکومت مشروطه و تقسیم قدرت با پارلمان سازگاری نداشت. جنگ پرهزینه با آرژانتین که به تشکیل کشور اروگوئه انجامید و اولتیماتوم پارلمان برای انتخاب کابینه‌ی اصلاح‌طلب، به کناره‌گیری او در سال ١٨٣٢ و جانشینی پسر ٥ ساله‌اش، پدروی دوم انجامید.

این دوران، دوران قدرت جنبش لغو برده‌داری در جهان بود؛ با این حال اکثریت جمعیت برزیل، برده‌هایی بودند که همچنان در زمین‌های نیشکر و قهوه کار می‌کردند. مالکان محافظه‌کار برزیلی هم برای حفظ برده‌داری حاضر به پرداخت هزینه‌های گزاف بودند. در برابر نمایندگان لیبرال و جمهوری‌خواهان طرفدار لغو برده‌داری در پارلمان، این محافظه‌کاران از هواداران نظام پادشاهی بودند. در دهه‌ی ١٨٥٠ و با فشار دولت بریتانیا، واردات برده از آفریقا به برزیل متوقف شد؛ با این وجود برده‌داری در داخل کشور برزیل همچنان منع قانونی نداشت. دولت برزیل در سال ١٨٥٧ برای فراهم کردن نیروی کار جایگزین، ورود مهاجران به این کشور را آزاد کرد. مهاجران آلمانی و ایتالیایی، به شهرهای جنوبی برزیل حال‌ و هوایی اروپایی بخشیدند. 

با ضعیف شدن پدروی دوم، پرنسس ایزابل، دختر او در سال ١٨٨٨ لغو برده‌داری را اعلام کرد و پدرش، در کودتای سال ١٨٨٩ اصلاح‌طلبان از قدرت برکنار شد؛ اما جمهوری جایگزین هم تمام مشکلات پادشاهی پیشین را با خود به همراه داشت. قدرت همچنان در دست اقلیت مالکان مزارع قهوه باقی ماند و فساد و شورش، سراسر برزیل را فرا گرفت. کودتای خونین ١٩٣٠ به این جمهوری خاتمه داد و دوران پانزده ساله‌ی حکومت گتولیو وارگاس آغاز شد.

وارگاس در ابتدا با برنامه‌های پوپولیستی حکومت را در دست گرفته بود، اما بعد از مدتی به سمت یک دیکتاتوری فاشیستی پیش رفت. اوایل دهه‌ی ١٩٤٠ آمریکا به برزیل هشدار داد تا روابط دوستانه‌ی خود با آلمان را متوقف کند. وارگاس بر علیه متحدین اعلام جنگ کرد و ٢٠٠٠٠ سرباز برزیلی در حمله به ایتالیا شرکت کردند. جنگ بر علیه فاشیسم و برای آزادی در تناقض با دیکتاتوری بود که سربازان در سرزمین خود با آن روبرو بودند. و این تناقض در نهایت به کودتای آرامی منجر شد که به سقوط وارگاس در سال ١٩٤٥ انجامید. وارگاس در سال ١٩٥٠ دوباره و این بار در انتخاباتی دموکراتیک توانست به عنوان رئیس‌جمهور منتخب قدرت را در دست بگیرد؛ اما این دوره هم برای او سرانجامی نداشت و در سال ١٩٥٤، هم‌زمان با شورش‌های خیابانی متعدد، در دفتر کار خود با شلیک گلوله به زندگی‌اش خاتمه داد.

پس از وارگاس، ژوسلینو کوبیشک به قدرت رسید و بنای پایتخت جدید برزیل را گذاشت. تنها چهار سال طول کشید تا برازیلیا جایگاه ریو به عنوان پایتخت کشور برزیل را از آن خود کند. برزیل در سال ١٩٦٤ باز هم شاهد کودتای نظامی دیگری بود که بیست سال دیکتاتوری نظامی را به دنبال داشت. شکوفایی اقتصادی اوایل دوران دیکتاتوری، طرفداری مردم را به همراه داشت و این سال‌ها به «دوران معجزه‌ی اقتصادی» برزیل معروف شدند؛ اما این معجزه با وام‌های بین‌المللی ممکن شده بود و سود آن‌ها هم مستقیم به جیب ژنرال‌های قدرتمند ارتش سرازیر می‌شد. دهه‌ی ١٩٨٠ یکی از بدترین دوران در تاریخ معاصر برزیل است: رشد اقتصادی و کمک‌های صندوق بین‌المللی پول متوقف شد و دولت به ناچار هزینه‌ی خدمات اجتماعی را کاهش داد. گسترش حاشیه‌نشینی، افزایش بی‌رویه‌ی جرایم را در شهرها به دنبال داشت. 

اولین انتخابات پس از دو دهه را ارتش در سال ١٩٨٨ برگزار کرد و فرناندو هنریک کاردوسو به عنوان دومین رئیس‌جمهور منتخب برگزیده شد. او توانست تورم را کاهش دهد و سطح خدمات اجتماعی را بالا ببرد. در این زمان لوییز ایناکلو لولا دسیلوا رهبر حزب کارگر بود و بعدها، در سال ٢٠٠٢ در چهارمین دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری برزیل پیروز شد؛ اما تصمیمات و سیاست‌های او، هوادارانش را ناامید کرد. فساد در دوران لولا نیز تفاوتی با دوره‌های پیش از او نداشت؛ هرچند که دولت او سیستم رفاه برزیل را تقویت کرد و قدرت خرید مردم، به‌خصوص طبقه‌ی متوسط را افزایش داد. این موارد به همراه رشد مداوم اقتصادی و کاهش بیکاری باعث شد او در سال ٢٠٠٦ برای دومین بار در انتخابات پیروز شود. رشد برزیل در این سال‌ها با افزایش حضور این کشور در عرصه‌های بین‌المللی، تلاش برای عضویت در شورای امنیت سازمان ملل و برگزاری مسابقات بین‌المللی ورزشی همراه شده است. ریو در سال ٢٠٠٧ میزان مسابقات پان امریکن بود و جام جهانی فوتبال در سال ٢٠١٤ و المپیک تابستانی ٢٠١٦ نیز در برزیل برگزار خواهند شد. 

برزیل در یک نگاه

زبان :

-

دين :

كاتوليك 73% و پروتستان 15.4%

تعداد توریست :

-

رشد جمعيت :

1.04%

پایتخت :

برازيليا

حکومت :

جمهوري فدرال

تعطیل ملی :

7 سبتامبر

احزاب سیاسی :

16
معرفی اجمالی
ساختار دولتی

واحد پول :

real (BRL)

شرکاء تجاری :

-

کشاورزی :

قهوه ، گندم ، برنج ، غلات ، كاكائو

صنعت :

پارچه ، كفش ، صنايع شيميايي ، سنگ آهن ، قلع ، هواپيما ،

رشد اقتصادی :

2.4%

خط تلفن :

42,382,200

همراه :

65.605 ميليون

کاربر اینترنت :

25.9 ميليون

شناسه اینترنت :

.br

سایت :

4,392,693
ساختار اقتصادی
ساختار ارتباطات

مساحت :

8,511,965 كيلو متر

آب و هوا :

گرمسيري

همسایه ها :

مس ، اورانيوم ، آهن ، طلا ، نفت ، گاز طبيعي ، نقره ، نيكل

منابع طبیعی :

ذغال سنگ ،

اختلاف ساعت :

-2

خطوط نفت :

-

زمینی :

-

راه آهن :

29,252 كيلو متر

آبی :

50,000 كيلو متر

فرودگاه :

4276
ساختار جغرافیایی
ساختار حمل و نقل
جاذبه هاي گردشگری برزیل
Minas Gerais state

Minas Gerais state

بزرگ نمایی Minas Gerais state
Colonial Buildings

Colonial Buildings

بزرگ نمایی Colonial Buildings
Iguazu Falls

Iguazu Falls

بزرگ نمایی Iguazu Falls
Clock Tower

Clock Tower

بزرگ نمایی Clock Tower
Botafogo and Sugarloaf Mountain

Botafogo and Sugarloaf Mountain

بزرگ نمایی Botafogo and Sugarloaf Mountain
Santa Rita church

Santa Rita church

بزرگ نمایی Santa Rita church
Cathedral Metropolitana

Cathedral Metropolitana

بزرگ نمایی Cathedral Metropolitana
Rio Carnival

Rio Carnival

بزرگ نمایی Rio Carnival
Christ the Redeemer

Christ the Redeemer

بزرگ نمایی Christ the Redeemer
تور دبی تور ارمنستان تور داخلی تور اروپا تور خارجی ویزا هتل 021-88415700 تمامی كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است